JOOST VAN DER VLEUTEN

Freelance fotograaf

Na WOII verrees in Rotterdam uit de as van het platgebombardeerde centrum een nieuw stadshart. De Lijnbaanhoven vormden daarin een prominent onderdeel. De voor die tijd luxe uitgeruste flats met bijbehorende stadstuinen behoorden tot de hoogste gebouwen van Rotterdam en stonden synoniem voor ‘het nieuwe wonen’.

De utopische gedachte die aan het woonconcept ten grondslag lag, vond voor een belangrijk deel zijn oorsprong in het gedachtengoed van Le Corbusier. De toonaangevende Zwitsers/Franse architect benaderde het flatgebouw als een woonmachine; een ideale, praktische vorm van samenwonen die sociale structuren en het welzijn van bewoners zou bevorderen. Een visie die naadloos aansloot op het door efficiëntie ingegeven wederopbouwdenken.

Als bewoner van één van de Lijnbaanflats merkte ik op dat deze utopische gedachte niet bestand is tegen de tand des tijds. De eerste generatie bewoners maakt geleidelijk aan plaats voor een nieuwe garde. De eensgezindheid uit de wederopbouwperiode heeft plaatsgemaakt voor het individualisme. Sociale structuren brokkelen af en bewoners zijn meer en meer veroordeeld tot hun eigen wooncapsule.

In een poging de utopie te herstellen, wilde ik de dunne muren tussen mij en mijn medebewoners slechten door even deel uit te maken van hun leven. Een vooraf ingestelde middenformaatcamera op statief liet ik met vaste tijdsintervallen automatisch deze taferelen vastleggen.

Mijn kader- en (studio)lichtgebruik zijn geïnspireerd door fotografievormen die het 'ideale leven' propageren: interieur- en lifestylefotografie. De combinatie van deze benadering met alledaagse situaties in een niet-gestylde setting levert een vervreemdende frictie op die het utopische karakter van het beeld ondersteunt.

Door gebruik te maken van een identiek standpunt en kader hebben de beelden een repeterend karakter. Met deze losse bouwstenen construeerde ik vervolgens een eigen utopisch flatgebouw.

beyondutopia
Home Portfolio Documentair De Utopie Voorbij